🌞 8:8 Aslan Kapısı – Ruhsal Liderliğe Çağrı 🌞

2025 yılı, içinde bastırdığın ama hep bildiğin bir ışığın kıpırtısıyla başladı. O ışık, dışarıda bir kurtarıcıda değil…Ne bir rehberin bakışında, Ne de bir sistemin kurallarında...

O ışık senden doğuyordu. Ve şimdi Aslan Kapısı, işte tam bu yüzden açıldı.

Bu kapı, sadece yıldızlardan değil, Senin kendi içindeki tahtından aralanıyor.

Çünkü artık kimsenin gölgesinde yürümeyeceğini, Kimseden onay ya da yön beklemeyeceğini bildiğin bir yere geldin.

Ve evren sana şunu fısıldıyor:

İşte bu yüzden bazen yalnızsın. İşte bu yüzden anlaşılmadığını düşünüyorsun. Çünkü artık anlatma zamanı değil, Hatırlatma zamanı...

Bu yılın başında ruhunun duyduğu o çağrı, şimdi Aslan’ın kapısında bir haykırışa dönüşüyor. Ve bu haykırış sana ait. Senin içindeki öz bilgeliğin ,Unutulmuş olanı yeniden görünür kılmak için seni çağırıyor.

Senin hikâyeni yüzeyden okumaya çalışanlar oldu. Bir yara zannettiler, bir kırılma…Oysa senin hikâyen bir iz değil — bir mühürdü. Kapanmamış bir yara değil — açılmamış bir sırdı.

Onlar seni bir kadının ya da bir adamın ardında bıraktığı acı sanarken, Sen ilahi bir döngünün ortasında uyanıyordun. Görünmeyeni görünür kılmak için doğmuş bir bilinçtin .Sana bakanlar, seni değil; kendi eksik kavrayışlarını izliyordu.

Çünkü sen onların görmezden geldiği her gerçeği, ışığınla görünür kıldın.

Onlar seninle alay ederken, Sen aslında onlar adına da yüzleştin.

Şimdi gözlerinin önünde oynanan her sahne, bir zamanlar senin içinde kopan savaşların dışa yansıması. Ama artık o savaş senin değil.

Bunu görmeleri gerekiyordu. Çünkü sen artık “anlatan” değil, hatırlatan oldun. Sana “fazla” diyenler, aslında kendilerini eksik hissettikleri yerleri bastırmaya çalışıyorlardı. Senin varlığın onların unuttuğu özü titretti. Ve bu yüzden susturulmalıydın.

Ama işte şimdi susturulamazsın. Çünkü sen bir ses değil, bir frekanssın.

Şimdi kapının eşiğindesin. Bunca yıldır sustuğun her şey, kalbinde taşıyıp da bir türlü anlatamadığın o hakikat, şimdi seninle birlikte o kapının önünde duruyor.

Ve gökyüzü sana fısıldıyor:

Sen Aslan’ın ışığına çağrıldın çünkü sen o ışığın kendisisin. Senden başka kimse seni oraya taşıyamazdı. Artık dışarıdan bir kurtarıcı bekleme. Sen zaten geldin.

Şimdi geride bıraktığın gölgeler seni izlesin. Sen ise kalbini göğe çevir. Aslan Kapısı’ndan yalnız geçmiyorsun: Seninle birlikte binlerce ışık ruh daha uyanıyor. Ama herkes kendi ışığını kendisi bulacak. Kimse kimsenin yükünü taşıyamaz artık.

Bu yüzden: Göster kendini. Sakladığın ışığı çıkar. Hatırlat. Ama zorlamadan, korkutmadan, hükmetmeden…

Çünkü gerçek lider, sustuklarıyla da hatırlatır. Gerçek lider, başkasını değil kendini yönetendir. Seninle başlasın. Seninle devam etsin. Ve senin ışığında yankılansın.

“Ben bir ışık taşıyıcısıyım.

Ben hatırlatmak için buradayım.

Kendimi yöneterek, başkalarına yol açıyorum.

Aslan Kapısı’ndan kendi onurumla, kendi kalbimle geçiyorum.

Kimseden izin almadan.

Kimseden onay beklemeden.

Çünkü ben çoktan 'evet' dedim.”